Maximilian Popp, Der Spiegel
Yaygın bir varsayım, merkezci politikacıların sağcı popülistleri zayıflatmak için sadece verimli bir şekilde yönetmeleri gerektiğidir. Ama ya bu hiç doğru değilse? Büyük Britanya’daki durum, bir hükümetin güveni ne kadar hızlı ve çarpıcı bir şekilde kaybedebileceğini gösteriyor.
Muhafazakâr Parti, İşçi Partili siyasetçi Sir Keir Starmer’ın Temmuz 2024’te Başbakanlık görevini devralmasından önce 14 yıl iktidardaydı. Starmer, Boris Johnson, Liz Truss ve Rishi Sunak dönemlerindeki kaotik yıllardan sonra ülkeyi sorunsuz ve profesyonel bir şekilde yönetme sözü vererek seçimde ezici bir çoğunluk elde etmişti. O zamandan beri birkaç küçük hata (ısıtma ödeneği) ve bir büyük hata (Mandelson) yaptı. Ancak bu tek başına, Birleşik Krallık tarihinin en sevilmeyen liderlerinden biri olarak kabul edilmesinin nedenini açıklamıyor.
Starmer’ın, cinsel suçtan hüküm giymiş kişiyle olan bağlantılarının zaten bilindiği halde (son ifşaatlardan sonra olduğu kadar ayrıntılı olmasa da), Peter Mandelson’ı ABD büyükelçisi olarak ataması, kendisini dürüstlük ve ayrıntılara dikkat etme anlayışıyla tanıtan bir adam için yıkıcı bir durum.
Pazar günü, Starmer’ın ekibi, özel kalem müdürü Morgan McSweeny’i görevden alarak olayı kontrol altına almaya çalıştı. Bu arada, İskoç İşçi Partisi lideri Anas Sarwar, Başbakan’ın istifasını isteyen ilk üst düzey İşçi Partili siyasetçi oldu. Ancak Starmer, bu çağrıya kulak asmıyor ve meydan okumaya devam ediyor.
Sorunları Mandelson’ın çok ötesine uzanıyor. İşçi Partisi ülkeyi vizyonsuz, gelecek vaatleri olmadan yönetiyor. Belki de seçmenlerin hatalara daha sert tepki göstermesinin nedeni tam olarak budur.
Umay Uçaner Gözüsarı